Turcja zaprasza na wczasy - Wakacje w Stambule

Witam po dłuższej przerwie w pisaniu. Wróciłem z cudownych wakacji w Czarnogórze a wcześniej byłem również w Turcji. Po wycieczkach pozostały wspomnienia i setki zdjęć. Wszystko to chciałbym opublikować na stronie internetowej, która stworzę na dniach. Będą to dwie osobne witryny o wielkości kilkunastu podstron. Bardzo bym chciał, aby wchodzili na nią jacyć użytkownicy. Zastanawiam się jak to zrobić, to znaczy zastanawiałem się do czasu kiedy nie przeczytałem na jakimś portalu na temat pozycjonowania. Pomyślałem sobie, że może to być całkiem niezły sposób na wypromowanie moich stron, a co więcej nawet mógłbym zarobić na nich parę groszy. Na początek wpisałem w google frazę pozycjonowanie i poszukałem forum traktujące o reklamie w wyszukiwarkach. Tydzień zajęło mi zaznajomienie się z najważniejszymi tematami, poznałem ciekawe pojęcia i poczytałem jak to robią inni. Następnie pozostała sprawa, dotycząca tego czy zrobię to sam czy znajdę jakąś firmę, która oferuje usługi pozycjonowania. Wybór padł na firmę, gdyż jak wyczytałem, przez tydzień czytania forum nie można nauczyć się pozycjonować i cały proces może się później okazać zgubny dla mojeg serwisu internetowego. Zacząłem więc szukać firmy, wpisałem więc w Google frazę pozycjonowanie, ale tym razem nie szukałem już forum, lecz profesjonalnej firmy. Jak wyczytałem na blogu o SEO, jest to jeden ze sposobów na znalezienie porządnej firmy oferującej takie usługi. Nie ma nic lepszego niż pokazać swoje możliwości i umiejętności poprzez widoczność w wyszukiwarce na topowe frazy związane z usługą pozycjonowania. Dla mnie był to priorytet przy wyborze firmy, uznałem bowiem, że nie biorę pod uwagę tych firm które są poza pierwszą dwudziestką wyników wyszukiwania Google. Poszukiwania ciągle trwają, chociaż mam już pewnych kandydatów, którym to chciałbym zlecić pozycjonowanie stron. Mam nadzieję, że obydwie strony wkrótce zawitają do czołówki w wyszukiwarce Google.

Nowy Oficjalny banderą Czarnogóra została przyjęta w dniu 12 lipiec 2004 przez ustawodawcę Czarnogóry. Nowa flaga powstała na płótnie osobowych banderą Czarnogóry Króla Mikołaja I. Była czerwona, złota klatka, złota farba na ramionach krzyża oraz litery “HI”, napisane cyrylicą (co odpowiada “lub” na alfabet łaciński), która reprezentuje King Nicholas (Nikolę) I. inicjały zostały pominięte w pawilonie.

A Święto Narodowe Czarnogóry na 12 lipca, w upamiętnienia w Berlinie Kongres 1878 rok, w którym rozpoznaje Czarnogóra jako niepodległe państwo, w dwudziestym siódmym na świecie. W tym samym dniu w 1941 roku, Czarnogóra była pierwszą buntu wobec krajów Unii Europejskiej na osi.

W 2004 r. ustawodawca zdecydował popularne piosenki czarnogórscy Och, svijetla majska Zoro w hymnu. Oficjalny hymn Czarnogóry, w okresie panowania Nicholas I to, że piosenka Ubavoj Crnoj Gori (Aby pięknym Czarnogóra). On skomponował muzykę do syna królewskiego, ojca. Czarnogórzec Mirko (1879 - 1918), ojciec najnowsze tytuły King, Michael. Czarnogórskim popularnego hymnu napisany przez króla Nicholas I w XIX wieku, sześćdziesiątych piosenka “Onam” Namo “. Warto spędzić wczasy w Czarnogórze ponieważ jest tam pięknie. Rzeczna Red Czarnogóry należy do chwytania dwóch mórz - Czarnego i Morza Adriatyckiego. Głównym baseny wysokich gór Dynarskich. Tara , PIVA, Lim i jej dopływy spływają do Morza Czarnego. Aby poradzić sobie z jego wodach Adriatyku Moraca, Zeta (Szkoderskie jeziora i rzeki BUNE) oraz krótkie, górskie i wiele rzek karmione głównie ze źródeł wód podziemnych. Najdłuższa rzeka przepływa przez Czarnogóra jest Tara, który porusza się na północny zachód, prawie równolegle do morza i grzbiety gór Dynarskich. Flowing i głębokimi kanionami Tara PIVA seryjnej, dając początek Drini . Moraca w innym kierunku i Zeta, dwie główne czarnogórskiego basenu Adriatyku. Moračy Zeta posiadają, w przeciwieństwie do tarowania i Pivy, płynie na południowy-wschód. Moračy Dolina jest prostopadle do wybrzeża Adriatyku. Szkoderskiego Jezioro Moraca nadchodzący szczyt dużego spadku. plamy na odcinku 1 km poziom wody jest zmniejszony o 19,7%. Na Morzu Adriatyckim do osiągnięcia dużej liczby transakcji, które są końcowym segmentów połączenie. ponornic — rzek, które przepływają do długich podziemnych korytarzy. Ministerstwa Spraw Zagranicznych powiedział, że w dniu 1 czerwca, 2008 na terytorium Czarnogóra wprowadziła w życie całkowity zakaz importu produktów mięsnych, w tym między innymi, w puszkach , wędliny (łącznie próżni), pośrednie peklowanych wołowiny itp. zakaz odnosi się także do owoców morza i produktów mlecznych takich jak jogurty, sery i kefiry. Read the rest of this entry »

Stambuł – największe miasto w Turcji – liczy 7,6 mln mieszkańców. Jest głównym portem, największym ośrodkiem przemysłowo-handlowym, kulturalno-naukowym i turystycznym. Założone około 2500 lat temu jako Bizancjum, w roku 330 naszej ery zostało odbudowane przez Konstantyna Wielkiego Wielkiego przemianowane na Konstantynopol. Obecna nazwa pochodzi od greckiego wyrażenia eis ten polin, co oznacza po prostu „w mieście” i pochodzi z roku 1453.

Miasto zajmuje 254 km² i położone jest po obu stronach cieśniny Bosfor, nad zatoką Złoty Róg i morzem Marmara. Są to trzy leżące obok siebie pasma wodne łączące Morze Czarne ze Śródziemnym. W największej części morza Marmara znajduje się zatoka Złoty Róg, po turecku zwana Halic – kanał. Na południe, na wybrzeżu europejskim usytuowany jest Stary Stambuł; na północy zaś, w Azji Mniejszej, znajduje się nowsze miasto Beyoglu, wzniesione w X wieku oraz dzielnice Kadikoy i Uskudar . Stambuł zbudowano na siemiu wzgórzach o stromych zboczach i płaskich szczytach. Wzgórza posiadają nazawy numeryczne począwszy od południa: Pierwsze Wzgórze, Drugie Wzgórze, Trzecie, itd. Stambuł lezy w regionie o dużej aktywności sejsmicznej, tak więc miasto przeżyło już 50 wiekszych trzęsień ziemi.

Stambuł ma łagodny klimat, średnia roczna temperatura w miescie wynosi 14^oC, a średnie roczne opady – około 800 milimetrów. Dominują wiatry północno-wschodnie zwane poyraz. Niekiedy w okresie zimowym wieje znad Bałwanów ostry i zimny wiatr – karayel lub Czarny Welon. Wiatry południowo-zachodnie, lodos, wywołują sztormy na morzu Marmara.

Choć stolicą współczesnej Turcji jest Ankara, Stambuł był centrum dwóch historycznych państw, mianowicie imperium bizantyjskiego i osmańskiego. Założony został około 660 roku p.n.e. przez Greków pochodzących z Megary i Miletu. Perski Król Dariusz I zdobył miasto w 512 r.p.n.e., a w roku 479 p.n.e. przejęła je Sparta. Przez pewien czas znajdowało się ono w rękach Ateńczyków, lecz w 405 roku p.n.e. odbili je Spartanie. Niemalże przez 700 lat Sparta, Macedonia, Rodos i Rzym rywalizowały o panowanie nad Stambułem. W roku 196 n.e. władca rzymski Septymiusz Sewer złupił i zniszczył miasto. Odbudował je później Konstantyn I Wielki i wybrał w 324 r.n.e. na nową stolicę imperium rzymskiego. Był on pierwszym cesarzem, który przyjął wiarę chrześcijańską. Nastąpił wtedy gwałtowny rozwój miasta, wzniesione dodatkowe mury obronne. W swojej nowej roli stolicy imperium bizantyjskiego, jak nazwano wschodnia część cesarstwa rzymskiego, Konstantynopol stał się ważną metropolią, a szczyt swojej świetności osiągnął pod rządami Justyniana I (527-565). Zaraza, która nawiedziła miasto w roku 542, spowodowała śmierć 60% z jego 500000 mieszkańców. Niestety po zarazie Konstantynopol nigdy nie powrócił do dawnej świetności. Był atakowany przez Persów ( 626 r.n.r.), Arabów )lata 673-77 i 717-18 n.e.), Bułgarów (813 r.n.e., 924 r.n.e.), Rubinów (lata 860, 941, 1043 n.e.) oraz nomadów – Pieczyngów (lata 1090-91 n.e.). Nikomu jednak nie udało się wkroczyć do miasta, aż do czwartej krucjaty, której uczestnicy złupili miasto w 1204roku w drodze do Ziemi Świętej.

Krzyżowcy ustanowili następnie Konstantynopol stolicą założonego przez siebie Cesarstwa Łacińskiego. Był to najgorszy okres niespokojnej historii metropolii. Plądrowano i grabiono miasto. Skradziono lub zniszczono wszystko, co miało jakąkolwiek wartość. Chociaż Bizantyjczycy odbili miasto w roku 1261, ich własne państwo chyliło się już wtedy ku upadkowi. Konstantynopol był wyludniony, kiedy w 1453 r. zdobył go osmański sułtan Mehmed II Zdobywca. Mehmed przeniósł tam siedzibę osmańskich sułtanów, tzw. Wysoka Portę. W 1462 roku Mehmed rozpoczął budowę pałacu Topkapi Sarayi, czyli Saraju. Pod panowaniem Sulejmana I (1520 – 66 ) architekt Mimar Sina upiększył miasto licznymi meczetami i innymi budowlami. W XIX wieku trwała intensywna rozbudowa miasta. Nie została przerwana przez żadną wojnę, trzęsienia ziemi, pożary czy epidemie. Stambuł stał się wówczas ważnym ośrodkiem polskiej emigracji. W 1855 roku zmarł tu, najprawdopodobniej na cholerę, Adam Mickiewicz.

W październiku 1918 r. zniesiono w Turcji sułtanat, a do 1920 r. państwo tureckie zostało zmuszone do zwrotu wszystkich europejskich posiadłości prócz Konstantynopola i jego okolic. Wojska brytyjskie, francuskie i włoskie kontrolowały miasto od końca I wojny światowej, do czasu kiedy nacjonaliści tureccy pod przywództwem Kemala Ataturka dokonali przewrotu w państwie i obalili sułtanat w 1922 roku. Nazwa Stambuł nadana została miastu właśnie przez Ataturka w roku 1930.

Obecnie większość mieszkańców Stambułu to muzułmańscy Turcy. Ich liczba wciąż rośnie w związku z przyrostem naturalnym i migracją ludzi z terenów rolniczych. Pozostali mieszkańcy to Grecy i Ormianie oraz Żydzi. Zarówno miasto, jak i prowincja, administrowane są przez burmistrza, którego mianuje prezydent Turcji. W Stambule rozwinięty jest różnorodny przemysł: odzieżowy, spożywczy, tytoniowy, cementowy i ceramiczny.

Opera, orkiestra symfoniczna i galeria sztuki mieszczą się w Pałacu Kultury im. Ataturka. Spośród wielu muzeów na uwagę zasługuje muzeum archeologiczne, muzealny kompleks pałacowy Topkapi oraz Muzeum Sztuki Tureckiej i Muzułmańskiej. Miejscowy uniwersytet został założony w roku 1453. W mieście znajdują się liczne parki, włączając w to były hipodrom, obecnie teren wypoczynkowy. Wcześniej odbywały się tam wyścigi konne. Najsłynniejszą świątynią-muzeum jest Hagia Sophia wzniesiona w 537 roku. Pierwotnie – świątynia chrześcijańska, następnie – meczet. Inne słynne świątynie stambulskie, takie jak meczet Sulejmana Wspaniałego i Mihrimah Cammii zaprojektował XVI-wieczny architekt Sina. W 1973 r. oddano do użytku wiszący Most Bosforski. Jego długość wynosi 1074 m. Łączy on europejska i azjatycką część miasta. Zbudowano go dla uczczenia 50. rocznicy istnienia Republiki Tureckiej. Autobusy wodne i promy przewożą ludzi z dużą częstotliwością pomiędzy południowym molo mostu Galata i azjatycką stroną miasta.